یک فعال صنعت اسباببازی میگوید سود خالص این بخش عموماً بین ۱۰ تا ۴۰ درصد است و هشدار میدهد که ادامه مشکلات ساختاری و دخالتهای نادرست دولت میتواند آینده صنعت اسباببازی ایران را تهدید کند.
به گزارش خبرواژه، حامد پیشوایی، فعال صنعت اسباببازی، در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به کنکاشهای صادراتی گفت: «مهمترین چالش پیشروی صادرات، ناپایداری بستر صادراتی است. تاجر خارجی وقتی امروز قیمتی دریافت میکند و دفعه بعد با نرخ کاملاً متفاوت مواجه میشود، حتی اگر کالایی ارزانتر بخرد، آن را نشانهای از افزایش احتمالی قیمت در آینده میداند. نوسان برای تاجر مانند سم است؛ آنچه او نیاز دارد ثبات است.»
محدودیت بازارهای صادراتی و سود پایین
وی با اشاره به محدودیت بازارهای صادراتی عمدتاً به کشورهای همسایه به دلایل سیاسی و لجستیکی افزود: «اگرچه کالای ایرانی به صورت موردی حتی به مقاصدی مانند آلمان و آمریکا نیز راه یافته، اما تکرار این موفقیتها مستلزم حل مشکلات کل زنجیره تولید و توزیع است که عملاً دشوار است.»
پیشوایی تأکید کرد: «سود خالص در صنعت اسباببازی عموماً بین ۱۰ تا ۴۰ درصد نوسان دارد، در حالی که در بخشهایی مانند لوازمالتحریر این رقم میتواند تا ۱۰۰ درصد برسد.»
چالشهای داخلی و بازیهای فکری به عنوان نقطه امید
وی یادآور شد: «بازار داخلی فقیر و غیرآموزشی، سودآوری پایین نسبت به رقبا، بیثباتی در صادرات و فرار نیروی انسانی از جمله موانع اصلی هستند. تنها حوزه بازیهای فکری مبتنی بر زبان فارسی به دلیل ایجاد مزیت نسبی توانسته رشد کند، اما بدون ثبات اقتصادی و سیاستگذاری کلان، این رشد شکننده خواهد بود.»
پیشوایی هشدار داد: «ادامه این روند بدون حمایت و اصلاح ساختارهای اقتصادی، به معنای نابودی بخش قابل توجهی از صنعت اسباببازی است.»
لزوم کمتدخل دولت و ثبات بازار
این فعال صنعت اسباببازی افزود: «دولت بهتر است دخالتهای مخل و دستکاریهای اقتصادی را کنار بگذارد. ما در سال حداکثر یک یا دو بار میتوانیم قیمت محصولات را افزایش دهیم؛ افزایش جهشی بازار را از دست میدهد و کاهش افزایش قیمت فشار هزینهها را بیشتر میکند.»
وی ادامه داد: «پیامد بیثباتی اقتصادی، تغییر نگرش تولیدکنندگان است؛ بسیاری ترجیح میدهند به جای تولید، طلا یا دلار بخرند که علامت فروپاشی اقتصادی است.»
تولیدکنندگان پایبند به کیفیت
پیشوایی گفت: «تولیدکنندگان جدی و عضو انجمن به کیفیت پایبند هستند و حاضر نیستند برای سود بیشتر از استانداردها عبور کنند. با این حال، فشار بازار برای کاهش قیمت، مستقیماً بر کیفیت نهایی اثر میگذارد.»
وی افزود: «صنعتی که با مشکلات کلان اقتصادی، رانت مواد اولیه، نظام توزیع سنتی و کمبود نیروی انسانی روبهرو است، هنوز تلاش میکند بقای خود را حفظ کند؛ در حالی که میتوانست به یکی از قطبهای مهم منطقه تبدیل شود.»
