زیدآبادی: کیهان اپوزیسیون است یا بخشی از قدرت؟ سردرگمی در مرز مسئولیت و پاسخگویی

به گزارش خبرواژه، احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی، در یادداشتی در روزنامه هم‌میهن با طرح پرسشی صریح، به نقد وضعیت حکمرانی در ایران پرداخته و نوشته است آنچه امروز با عنوان «دولت پزشکیان» شناخته می‌شود، تنها بخشی از حاکمیت است؛ بخشی که برای گروهی از مردم جایگاه و کارکردش نامشخص و برای عده‌ای دیگر عملاً بی‌اثر به نظر می‌رسد.

زیدآبادی این یادداشت را در واکنش به اظهارات فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، درباره «به رسمیت شناختن اعتراضات» و لزوم «شنیدن صدای مردم» نوشته است؛ اظهاراتی که با واکنش تند مدیرمسئول روزنامه کیهان مواجه شد. به گفته زیدآبادی، یک ناظر بی‌طرف پس از شنیدن این مواضع متضاد، ناگزیر با این پرسش روبه‌رو می‌شود که «در این کشور قدرت در کجاست، مسئولیت با کیست و از چه کسی باید انتظار پاسخگویی داشت؟»

حاکمیت یکپارچه یا چندپاره؟

به باور این روزنامه‌نگار، در هر نظام حکمرانی، حاکمیت باید یکپارچه باشد تا مرجع تصمیم‌گیری، اجرا و پاسخگویی به‌روشنی مشخص شود. در غیر این صورت، انتقاد و مطالبه‌گری مردم به مسیری بی‌نتیجه کشیده می‌شود. او تأکید می‌کند اعتراض رسانه‌ای نهادی وابسته به ساختار قدرت علیه موضع رسمی دولت، نشانه‌ای از آشفتگی و بلبشوی کم‌سابقه در حکمرانی کشور است.

از «حاکمیت دوگانه» تا چندگانگی امروز

زیدآبادی با یادآوری مفهوم «حاکمیت دوگانه» که پیش‌تر از سوی سعید حجاریان مطرح شده بود، می‌نویسد امروز نه‌تنها آن شکاف ترمیم نشده، بلکه کشور با نوعی چندپارگی و جزیره‌ای شدن قدرت مواجه است. به گفته او، مخالفت علنی مدیرمسئول کیهان با موضع سخنگوی دولت، نمونه‌ای روشن از این وضعیت است که مشخص نمی‌کند در نهایت کدام دیدگاه ملاک عمل دستگاه‌ها قرار می‌گیرد.

هزینه‌های وضعیت غیرنرمال

این تحلیلگر سیاسی، تداوم وضعیت غیرعادی در حکمرانی را ریشه بسیاری از بحران‌ها و ناآرامی‌های اجتماعی می‌داند و معتقد است جامعه‌ای که هر روز با صداهای متضاد از درون حاکمیت روبه‌رو می‌شود، به‌تدریج با بن‌بست و انباشت بحران مواجه خواهد شد. او تأکید می‌کند «نرمال شدن» به معنای قرار گرفتن هر چیز در جای واقعی خود است؛ مفهومی که به تعبیر او، با تعریف عدالت نیز هم‌خوانی دارد.

چرا سامان‌دهی اعتراض‌ها محقق نمی‌شود؟

زیدآبادی در پایان یادداشت خود با اشاره به وعده‌های مکرر دولت‌های مختلف برای سامان‌دهی حق اعتراض و تعیین محل‌های مشخص تجمع، می‌نویسد این وعده‌ها هرگز عملی نشده‌اند؛ زیرا بخش‌هایی از ساختار قدرت که از منابع عمومی ارتزاق می‌کنند، با نرمال شدن اوضاع و سامان‌یافتن امور کشور همراهی ندارند.

📌 تحلیل‌ها و یادداشت‌های سیاسی بیشتر را در خبرواژه بخوانید و در جریان تازه‌ترین دیدگاه‌ها قرار بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − 1 =