به گزارش خبرواژه، امید زندگانی، بازیگر سینما و تئاتر، در پشتصحنه برنامه «چهلتیکه» با اجرای داریوش کاردان، از خاطراتی گفت که نقش مهمی در شکلگیری مسیر حرفهای او داشتهاند؛ خاطراتی که شاخصترینِ آنها، سیلی جلیل فرجاد در حین اجرای تئاتر بود؛ اتفاقی که به گفته خودش به یک درس ماندگار زندگی تبدیل شد.
زندگانی در این گفتوگو، با مرور کودکی و نوجوانیاش در تهران، از جدایی والدین، مسئولیتپذیری زودهنگام و نخستین تلاشهایش برای کسب درآمد سخن گفت. او از شغل بلالفروشی بهعنوان اولین تجربه کاریاش یاد کرد که به دلیل علاقه زیادش به بلال، خیلی زود به شکست انجامید.
آشنایی اتفاقی با تئاتر و آغاز مسیر حرفهای
این بازیگر درباره ورودش به دنیای تئاتر توضیح داد که در نوجوانی و بهصورت اتفاقی با تئاترشهر آشنا شد. دیدار با زندهیاد آتیلا پسیانی و معرفی به هادی مرزبان، زمینهساز نخستین تجربه حرفهای او در ۱۶ سالگی شد.
سیلی جلیل فرجاد؛ درسی فراتر از صحنه
امید زندگانی درباره خاطره معروف سیلی گفت که در جریان بازبینی یک نمایش، بهدلیل خندیدن در صحنهای جدی، جلیل فرجاد سیلی محکمی به او زد. او تأکید کرد این اتفاق باعث شد بفهمد بازیگری، حرفهای جدی با اصول و دیسیپلین مشخص است؛ درسی که سالها بعد، آن را همسنگ یک کلاس دانشگاه توصیف کرد.
از تلویزیون و رادیو تا حسرت یک نقش سینمایی
زندگانی همچنین از حضور کوتاه و حذفشدهاش در سریال «در پناه تو» بهدلیل ممیزیها، ایفای نقش در سریال «بازگشت به خانه»، ورودش به رادیو و گویندگی «قصههای شب» و علاقهاش به موسیقی و خوانندگی سخن گفت. او در پایان، از حسرت بازی در فیلم «قرمز» یاد کرد؛ نقشی که تا آستانه قرارداد پیش رفت اما در نهایت از او گرفته شد.
برای خواندن روایتهای بیشتر از هنرمندان و چهرههای فرهنگی، همراه خبرواژه باشید.
