به گزارش خبرواژه، سیدعلی صالحی، شاعر پیشکسوت ادبیات فارسی، می‌گوید در هفتادسالگی همچنان با انگیزه شعر می‌سراید و معتقد است بهترین شعرهای زندگی‌اش را در همین دوران می‌نویسد. او در گفت‌وگویی درباره شعر، تنهایی، مردم، سینما و تجربه‌های چند دهه فعالیت ادبی خود تأکید کرد که جهان را با شعر می‌بیند، نه با سیاست.
سیدعلی صالحی: شعر همواره با من بوده است
این شاعر درباره آغاز فعالیت ادبی خود گفت نخستین شعرش با عنوان «فاصله» در ۱۷سالگی منتشر شد. او توضیح داد که پس از انقلاب متوجه شده است این شعر تصویری از فاصله طبقاتی ارائه می‌کند؛ در حالی که هنگام سرودن آن، نگاه سیاسی مشخصی نداشته و بیشتر تحت تأثیر فضای اجتماعی محل زندگی‌اش، به‌ویژه جنوب و مسجدسلیمان، بوده است.
صالحی با اشاره به بیش از نیم قرن فعالیت ادبی خود، تنهایی را یکی از عناصر مهم زندگی و آفرینش شعر دانست. به گفته او، خلوت فردی زمانی ارزشمند است که با اندیشیدن به جامعه و مردم همراه باشد؛ چراکه شعر، با وجود شکل‌گیری در تنهایی، می‌تواند با تجربه جمعی انسان‌ها پیوند برقرار کند.
شاعر باید سخنگوی مردم باشد
صالحی باور دارد که هدف شعر نباید صرفاً سرودن برای شعر باشد. او با اشاره به استقبال مخاطبان از برخی آثارش، گفت برایش ارزشمند است که مردم شعرهایش را بخوانند و درباره آن‌ها گفت‌وگو کنند. به اعتقاد این شاعر، هر کسی که می‌خواهد شاعر خوبی باشد، باید صدای مردم را بازتاب دهد و برای جلب اعتماد و همراهی آن‌ها تلاش کند.
او همچنین آزادی، به‌ویژه آزادی اندیشه و بیان، را نیرویی سازنده دانست و ابراز امیدواری کرد که آینده با خیر و برکت همراه باشد. صالحی معتقد است مردم در نهایت درباره ارزش و ماندگاری آثار هنری داوری می‌کنند.
برخی از سطرهای شعر او، از جمله «حال همه ما خوب است، اما تو باور نکن»، در میان مخاطبان شناخته شده‌اند. صالحی درباره فراگیر شدن شعرهایش گفت هنگام سرودن، لزوماً پیش‌بینی نمی‌کرد که این آثار تا این اندازه مورد توجه قرار بگیرند. او شنیدن شعر خود از زبان مردم را یکی از شیرین‌ترین پاداش‌های زندگی ادبی‌اش توصیف کرد.
ستایش زنان در شعرهای سیدعلی صالحی
این شاعر با اشاره به جایگاه زنان در آثارش گفت که همواره ستایشگر زن و موجودیت انسانی او بوده است. صالحی از دوران کودکی و حضور در جمع‌های زنانه به‌عنوان بخشی از تجربه‌های شکل‌دهنده نگاه خود یاد کرد و توضیح داد که ستایش زنان در شماری از شعرهایش، از جمله مجموعه «دریغا ملا عمر»، بازتاب یافته است.
علاقه دیرینه به سینما و خاطرات همکاری با خسرو معصومی
صالحی در بخش دیگری از گفت‌وگو از علاقه دیرینه‌اش به سینما سخن گفت؛ علاقه‌ای که از دوران کودکی و تماشای فیلم در مسجدسلیمان آغاز شد. او سینما را تجربه‌ای شگفت‌انگیز می‌دانست و توضیح داد که در سال‌های بعد نیز تلاش کرده این علاقه را حفظ کند.
او همچنین از تجربه بازی در نخستین فیلم خسرو معصومی در سال ۱۳۵۸ و مشارکت در یک فیلم‌نامه با عنوان «آخرین گام» یاد کرد. صالحی گفت با وجود علاقه به سینما، ورود جدی به این عرصه برایش دیر اتفاق افتاد. او در عین حال از برخورد صمیمانه اصغر فرهادی در یک دیدار یاد کرد و فروتنی و دوری از تظاهر هنری را از ویژگی‌های تحسین‌برانگیز او دانست.
این شاعر درباره خاطرات سینما رفتن در دوران کودکی نیز توضیح داد که به دلیل محدودیت مالی، گاهی برای تماشای فیلم در فضای باز از دیوار بالا می‌رفت و پس از پایان بخش ابتدایی نمایش، خود را به داخل می‌رساند. این خاطرات بخشی از پیوند دیرینه او با دنیای تصویر و روایت را نشان می‌دهد.
تأکید بر استقلال شعر از ترانه
صالحی درباره ترانه‌سرایی گفت که تمرکز اصلی‌اش همواره بر تثبیت جایگاه خود از مسیر کتاب و انتشار مجموعه‌های شعر بوده است. او ترانه را دارای فنون و قواعد خاص خود دانست و میان ترانه‌سرایی و ادبیات تمایز قائل شد.
این شاعر همچنین از ایرج جنتی عطایی، شهیار قنبری و اردلان سرفراز به‌عنوان سه چهره برجسته ترانه‌سرایی یاد کرد که آثارشان در دوران جوانی برای او بسیار الهام‌بخش بوده‌اند.
کتاب‌هایی در انتظار مجوز انتشار
صالحی در ادامه از باقی ماندن چهار کتابش در انتظار دریافت مجوز انتشار سخن گفت و ابراز امیدواری کرد که امکان چاپ آن‌ها فراهم شود. او همچنین با تأکید بر استقلال فکری خود، گفت از ابتدا تمایل داشته مسیر شخصی‌اش را دنبال کند و جهان را از دریچه شعر ببیند.
سیدعلی صالحی در پایان با اشاره به رسیدن به هفتادسالگی و ادامه فعالیت ادبی‌اش گفت اکنون نیز با جدیت شعر می‌نویسد و بازتاب آثارش را در جامعه دنبال می‌کند. او با وجود دشواری‌های فعالیت فرهنگی، همچنان شعر را بخش جدایی‌ناپذیر زندگی خود می‌داند و معتقد است داوری نهایی درباره ماندگاری آثار بر عهده مردم است.
برای پیگیری تازه‌ترین اخبار ادبیات، کتاب و چهره‌های فرهنگی ایران، به خبرواژه مراجعه کنید.
“`
