فیلم سینمایی «پس از عاشقی» با روایتی جادهای و عاشقانه، مخاطب را به بازخوانی مفاهیمی مانند عشق، ازدواج، خاطرات، تروما و پیچیدگیهای روابط انسانی دعوت میکند. کارگردان این اثر معتقد است نباید مخاطب را دستکم گرفت و سینمای هنری میتواند در کنار آثار تجاری، تجربهای متفاوت و تأثیرگذار برای تماشاگر رقم بزند.
به گزارش خبرواژه، محمدعلی صفورا، کارگردان فیلم سینمایی «پس از عاشقی» که اکران عمومی آن در سینماهای «هنروتجربه» آغاز شده است، درباره داستان این فیلم گفت: «پس از عاشقی» روایت پدر و پسری است که پس از سالها در جاده چالوس همسفر میشوند. پسر تصمیم دارد ازدواج کند و پدر در این سفر تلاش میکند او را از این تصمیم عجولانه منصرف کند. برای برقراری ارتباط با فرزندش نیز ناچار میشود خاطرات عاشقانه خود را بازگو کند.
وی ادامه داد: این نقطه آغاز داستان است اما در ادامه اتفاقات متعددی رخ میدهد و شخصیتهای تازهای وارد قصه میشوند. فیلم درباره مفهوم عشق، ازدواج، گفتگو و تروماهایی است که بسیاری از انسانها در طول زندگی تجربه میکنند. در پایان نیز مخاطب با غافلگیری بزرگی روبهرو میشود.
ادای دین به سینمای عباس کیارستمی
صفورا با اشاره به فضای کلی فیلم اظهار کرد: «پس از عاشقی» یک درام جادهای عاشقانه است که آن را با افتخار به عباس کیارستمی تقدیم کردم و تلاش کردهام حالوهوای آثار او در فیلم جاری باشد.
وی درباره حضور فیلم در گروه «هنروتجربه» گفت: اساساً اعتقاد ندارم فیلمساز از ابتدا برای یک گروه نمایشی خاص فیلم بسازد. همیشه، چه در فیلم کوتاه و چه در نخستین فیلم بلندم، تلاشم بر این بوده که هنر سینما در اثر دیده شود.
این کارگردان افزود: این فیلم نیز با همین نگاه ساخته شده و پروانه ساخت فیلم سینمایی دارد؛ یعنی از ابتدا برای نمایش عمومی در سینماهای کشور تولید شده است. اینکه فیلم رویکرد هنری داشته باشد به معنای دور بودن آن از مخاطب عام نیست. نباید مخاطبان را دستکم گرفت.
وی تأکید کرد: مردم نیاز دارند در کنار آثار تجاری، تجربه مواجهه با سینمای هنری را نیز داشته باشند. چنین آثاری میتواند نگاه جامعه به سینما، هنر و حتی زندگی را تغییر دهد.
سه سال نگارش فیلمنامه برای ساخت روایتی چندلایه
صفورا درباره روند نگارش فیلمنامه توضیح داد: نگارش فیلمنامه حدود سه سال به طول انجامید. در این مدت تلاش کردیم تمام جزئیات با دقت طراحی شوند.
وی ادامه داد: فیلم دارای یک نظام نشانهای است که در داستان، دیالوگها و تصاویر شکل میگیرد و این سه ضلع در کنار هم روایت را کامل میکنند. در عین حال، اثر سرشار از لایههای روانشناسانه و روانکاوانه است و به موضوعی کاملاً انسانی میپردازد که زمینههای اجتماعی در شکلگیری آن نقش مهمی دارند.
این فیلمساز اظهار کرد: «پس از عاشقی» فیلمی درباره قصه و قصهگویی است. معتقدم باید دوباره به روایت انسانها گوش بدهیم. این فیلم نیز تلاش میکند قصه آدمها را با جزئیات روایت کند و از خلال آن به وجوه مهم روح انسان متصل شود.
روایتی تعاملی که مخاطب را به بازسازی قصه دعوت میکند
کارگردان «پس از عاشقی» درباره ساختار روایی فیلم گفت: یکی از مهمترین ویژگیهای فیلم، شکل روایت آن است. مخاطب پس از پایان فیلم ناچار میشود دوباره از ابتدا روایت را در ذهن خود مرور کند و قطعات پازل را کنار هم بگذارد.
وی افزود: همیشه دوست داشتم بنایی را در ذهن مخاطب بسازم و در پایان آن را فرو بریزم تا او دوباره همه چیز را از نو بازسازی کند. به همین دلیل «پس از عاشقی» نوعی سینمای تعاملی را تجربه میکند.
صفورا همچنین با اشاره به ارجاعات فرهنگی فیلم گفت: یکی دیگر از ویژگیهای فیلم، ارجاعات متعدد آن به ادبیات و فرهنگ ایران و ایران شرقی است. در طول فیلم از شاعران و ادیبان ایرانی یاد میشود اما این ارجاعات کاملاً در تار و پود روایت تنیده شدهاند و هیچگاه جنبه تزئینی ندارند.
تلاش برای رسیدن به زبان شخصی در کارگردانی
صفورا درباره ویژگیهای کارگردانی اثر توضیح داد: تلاش کردم زبان شخصی خودم را در فیلم پیدا کنم. برای نمونه، با وجود اینکه فیلم تنها ۲ شخصیت اصلی دارد، حتی یک نمای اور شولدر (زاویه دوربین از روی شانه) در آن استفاده نشده است.
وی ادامه داد: تمام میزانسنها با دقت طراحی شدهاند تا هویت مستقلی داشته باشند. موسیقی فیلم نیز کاملاً مینیمال است و تدوین تنها در خدمت اتصال نماها نیست، بلکه در شکلگیری روایت نقش فعالی ایفا میکند.
به گفته این کارگردان، همه این انتخابها با هدف رسیدن فیلم به یک سبک شخصی و در عین حال ادای احترام به سینمای عباس کیارستمی انجام شده است.
سینمای هنری با چالش بودجه و اکران مواجه است
صفورا درباره دشواریهای تولید فیلم گفت: مهمترین مشکل سینمای هنری، تأمین بودجه و یافتن پخشکننده است. «پس از عاشقی» از ابتدا تا انتها با سرمایه شخصی ساخته شد و هیچ نهاد یا سازمانی از آن حمایت نکرد.
وی افزود: این در حالی بود که فیلمنامه کاملاً فرهنگی و متناسب با فضای امروز جامعه بود اما در نهایت هیچ کمکی برای تولید آن صورت نگرفت.
این فیلمساز ادامه داد: بخش تولید نیز به دلیل فیلمبرداری در جاده چالوس با دشواریهای فراوانی همراه بود. هزینههای اقامت، تردد و شرایط سخت تولید را پذیرفتیم تا فیلم ساخته شود.
وی درباره چالشهای پس از تولید نیز گفت: پیدا کردن پخشکننده دشوار بود؛ زیرا امروز بسیاری از پخشکنندگان ترجیح میدهند سراغ آثار سیاسی یا فیلمهایی با سوژههای ملتهب اجتماعی بروند و سینمای هنری کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
لزوم حمایت بیشتر از سینمای هنری
صفورا درباره اکران فیلم در گروه «هنروتجربه» اظهار کرد: فعالیت این گروه اتفاق ارزشمندی است زیرا امکان نمایش فیلمهای هنری را فراهم کرده است، اما همچنان تعداد سالنها و سانسهای نمایش کافی نیست.
وی تأکید کرد: سازمان سینمایی باید امکانات بیشتری برای این آثار فراهم کند تا فرصت دیده شدن داشته باشند. همه دستگاههای فرهنگی از جمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداریها، رسانه ملی و دیگر نهادهای فرهنگی باید در حمایت از سینمای هنری نقش ایفا کنند.
اولویت؛ دیده شدن فیلم توسط مخاطب ایرانی
کارگردان «پس از عاشقی» در پایان درباره آینده اکران فیلم گفت: امیدوارم تا زمانی که مخاطب از فیلم استقبال کند، اکران آن ادامه داشته باشد و تماشاگرانی که فیلم را میبینند، خودشان به معرفی آن کمک کنند.
وی افزود: برای من مهمترین موضوع دیده شدن فیلم در ایران است. «پس از عاشقی» فیلم مردم ایران، فرهنگ ایران و دغدغههای انسان ایرانی است. اگر بعدها در کشورهای دیگر نیز نمایش داده شود اتفاق خوبی خواهد بود اما اولویت اصلی من این است که مردم کشورم این فیلم را ببینند.
فیلم سینمایی «پس از عاشقی» به کارگردانی محمدعلی صفورا و تهیهکنندگی حسن امجدیمقدم از ۲۴ تیر در گروه سینمایی «هنروتجربه» اکران عمومی خود را آغاز کرده است.
برای دنبال کردن تازهترین اخبار سینما، فرهنگ و هنر، گزارشهای جدید را در خبرواژه دنبال کنید.
