به گزارش خبرواژه، یک پژوهشگر و کارشناس حوزه مسکن با تأکید بر ضرورت تحول در شیوههای ساختوساز، صنعتیسازی را یکی از مؤثرترین راهکارها برای افزایش بهرهوری صنعت ساختمان، کاهش زمان اجرای پروژهها، ارتقای کیفیت ساخت و تسریع در عرضه مسکن به بازار عنوان کرد.
محمد باکری در گفتوگویی با تشریح مفهوم صنعتیسازی ساختمان اظهار داشت: «صنعتیسازی فقط به استفاده از قطعات پیشساخته محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از روشهای نوین طراحی، تولید و اجرای ساختمان است که با انتقال بخشی از فرآیند ساخت از کارگاه به کارخانه، امکان افزایش دقت، سرعت و کیفیت اجرا را فراهم میکند. در این روش، بسیاری از اجزای ساختمان در محیطی کنترلشده تولید و سپس در محل پروژه نصب میشوند.»
کاهش زمان ساخت و هزینههای پروژه با صنعتیسازی
وی با اشاره به مزایای اقتصادی این شیوه ساختوساز افزود: «یکی از مهمترین چالشهای ساختوساز سنتی، طولانی بودن زمان اجرا و افزایش هزینههای ناشی از خواب سرمایه است. تجربه پروژههای صنعتی در کشورهای مختلف نشان میدهد که استفاده از فناوریهای نوین و قطعات پیشساخته، در صورت اجرای درست، میتواند زمان اجرای پروژهها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.»
به گفته این کارشناس، کاهش زمان ساخت علاوه بر کاهش هزینههای مالی، موجب تسریع در بهرهبرداری از پروژهها و افزایش سرعت عرضه واحدهای مسکونی به بازار خواهد شد.
کاهش مصرف مصالح و ضایعات ساختمانی
باکری با مقایسه ساختوساز سنتی و صنعتی اظهار کرد: در روشهای سنتی، به دلیل انجام بخش زیادی از عملیات در کارگاه، میزان پرت مصالح و تولید نخالههای ساختمانی بالا است، اما در روشهای صنعتی به دلیل تولید کارخانهای، کنترل دقیق فرآیندها و استانداردسازی، مصرف مصالح بهینهتر شده و حجم ضایعات ساختمانی و آثار زیستمحیطی نیز کاهش مییابد.
ارتقای کیفیت و افزایش ایمنی ساختمانها
این پژوهشگر حوزه مسکن با رد برخی تصورات درباره کیفیت ساختمانهای صنعتی گفت: «کیفیت قطعاتی که در کارخانه و تحت نظام کنترل کیفیت تولید میشوند، معمولاً یکنواختتر و قابل کنترلتر از تولید در کارگاههای ساختمانی است. همچنین اگر طراحی، تولید، حمل، نصب و اجرای این ساختمانها مطابق ضوابط فنی و آییننامههای ملی انجام شود، میتوانند عملکرد لرزهای بسیار مطلوبی داشته باشند؛ موضوعی که برای کشوری زلزلهخیز مانند ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است.»
موانع توسعه صنعتیسازی در صنعت ساختمان
باکری توسعه این شیوه را نیازمند رفع برخی چالشها دانست و اظهار داشت: «گسترش صنعتیسازی نیازمند سرمایهگذاری در ایجاد و توسعه خطوط تولید قطعات ساختمانی، حمایت از فناوریهای نوین، آموزش نیروی انسانی متخصص، اصلاح برخی مقررات و همچنین فرهنگسازی میان سازندگان و خریداران است.»
وی همچنین بر ضرورت برنامهریزی برای توسعه زیرساختهای لجستیکی، حملونقل قطعات بزرگ و استانداردسازی فرآیندهای اجرایی تأکید کرد.
لزوم همکاری دولت و بخش خصوصی
این کارشناس حوزه مسکن در پایان تأکید کرد: «تجربه کشورهای موفق نشان میدهد که صنعتیسازی، در کنار اصلاح نظام تأمین مالی، توسعه انبوهسازی و بهرهگیری از فناوریهای نوین، میتواند نقش مهمی در افزایش تولید مسکن و متعادلسازی بازار ایفا کند. هرچه حرکت به سمت این رویکرد با تأخیر بیشتری انجام شود، جبران کمبود عرضه و پاسخگویی به نیاز بازار دشوارتر خواهد شد.»
وی خاطرنشان کرد: «صنعتیسازی مسکن، در صورت فراهم شدن زیرساختهای فنی، اقتصادی و قانونی، میتواند به کاهش زمان ساخت، ارتقای کیفیت، افزایش بهرهوری و مدیریت بهتر هزینههای ساخت منجر شود. تحقق این هدف، مستلزم همکاری دولت، بخش خصوصی، مراکز علمی و فعالان صنعت ساختمان است.»
برای اطلاع از تازهترین اخبار حوزه مسکن، ساختوساز و اقتصاد، خبرواژه را دنبال کنید.
