به گزارش خبرواژه، نشست نقد کتاب و فیلم «زیبا صدایم کن» با حضور فرهاد حسنزاده، نویسنده این رمان، انسیه موسویان، منتقد ادبی و جمعی از نوجوانان عضو باشگاه «بوته نقد» در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد.
این نشست که از مجموعه برنامههای باشگاه نقد و کتابگردی «بوته نقد» بود، با نمایش فیلم سینمایی «زیبا صدایم کن» به کارگردانی رسول صدرعاملی آغاز شد و در ادامه، حاضران به بررسی تفاوتهای کتاب و اقتباس سینمایی آن و همچنین ویژگیهای ادبی اثر پرداختند.
حسنزاده: دوست دارم نظر مخاطبان را بشنوم
فرهاد حسنزاده در ابتدای این نشست با تأکید بر اهمیت ارتباط با مخاطبان گفت: «کتاب بخشی از حرف خودش را زده و بیشتر دوست دارم از خوانندگان و مخاطبانم بشنوم که با آن چه کردهاند و چه اتفاقی برایشان افتاده است.»
وی همچنین از برگزارکنندگان این برنامه، کبرا بابایی و اعضای باشگاه کتاب و انسیه موسویان برای برگزاری این نشست قدردانی کرد.
منتقد ادبی: نوجوانان نقدهای مستدل و ساختاری ارائه کردند
انسیه موسویان با تمجید از نقدهای نوجوانان حاضر در جلسه اظهار کرد: «در نقدهای شما تلاش شده بود صرفاً احساسی برخورد نکنید. اگر درباره فضاسازی یا شخصیتها نظری داشتید، برای آن دلیل و استدلال ارائه کرده بودید و این نکته بسیار ارزشمند است.»
وی افزود: «شما هم نقد ساختاری انجام داده بودید و هم نقد محتوایی. به شخصیتپردازی، فضاسازی، پیامهای پنهان، نمادها، طنز و حتی جزئیاتی مانند تکیهکلامها و نشانههای داستان توجه کرده بودید.»
موسویان همچنین حضور پررنگ شهر تهران در رمان را یکی از نقاط قوت اثر دانست و گفت استفاده از خیابانها و فضاهای شهری، به باورپذیری داستان و تصویرسازی ذهنی مخاطب کمک کرده است.
روایت رضا کیانیان الهامبخش خلق داستان شد
فرهاد حسنزاده در بخش پایانی نشست درباره روند شکلگیری رمان «زیبا صدایم کن» توضیح داد و گفت این اثر از چند تجربه متفاوت الهام گرفته است.
وی اظهار کرد: «جرقه اولیه این اثر پس از حضورم در یک مجتمع نگهداری دختران بیسرپرست و بدسرپرست شکل گرفت. آنجا احساس کردم جای زندگی این دختران در ادبیات داستانی ما خالی است و میتوانم داستانی درباره آنها بنویسم.»
حسنزاده همچنین گفت: «یکی دیگر از جرقههای شکلگیری داستان، روایتی از رضا کیانیان درباره فردی در بیمارستان روانی بود. این ایده برایم جالب بود که ممکن است انسانی در چنین فضایی قرار بگیرد و خودش باور داشته باشد که بیمار نیست. جای چنین شخصیتهایی در ادبیات نوجوان خالی بود.»
تهران؛ یکی از شخصیتهای اصلی رمان
این نویسنده، شهر تهران را یکی از شخصیتهای مهم رمان دانست و گفت مسیر حرکت زیبا و پدرش از جنوب تهران تا شمال شهر و خیابان ولیعصر، بخشی از روایت داستان را شکل میدهد.
وی درباره شیوه نگارش کتاب نیز توضیح داد که این اثر برخلاف بسیاری از نوشتههایش، بدون طرح اولیه مشخص و بر اساس جریان ذهنی نوشته شده است.
پایانبندی امیدوارکننده برای مخاطب نوجوان
حسنزاده درباره پایانبندی رمان گفت: «برخی پایان باز را دوست داشتند و برخی نه. به نظر من هر دو نگاه قابل قبول است، اما در ادبیات کودک و نوجوان، وجود امید اهمیت زیادی دارد. تلاش کردم پایان داستان نه بیش از حد خوش باشد و نه آنقدر مبهم که مخاطب را سردرگم کند.»
نشست نقد کتاب و فیلم «زیبا صدایم کن» در پایان با گفتوگوی نویسنده، منتقد و نوجوانان عضو باشگاه «بوته نقد» درباره ابعاد مختلف این اثر ادبی و اقتباس سینمایی آن به پایان رسید.
برای دنبال کردن تازهترین اخبار حوزه کتاب، ادبیات و رویدادهای فرهنگی، خبرواژه را دنبال کنید.
