به گزارش خبرواژه، یک استاد دانشگاه سنگاپوری با اجرای برنامهای ۹ ماهه شامل خواب منظم، ورزش، رژیم غذایی سالم و روزهداری متناوب، توانست سن زیستی خود را حدود ۱۵ سال کاهش دهد؛ هرچند این پژوهش به دلیل انجام شدن روی تنها یک فرد، نیازمند بررسیهای گستردهتر است.
پروفسور دین هو از دانشگاه ملی سنگاپور، برای بررسی امکان افزایش انعطافپذیری زیستی بدن، خود را بهعنوان تنها شرکتکننده یک برنامه تغییر سبک زندگی قرار داد. او طی ۹ ماه مجموعهای از تغییرات هدفمند را در برنامه روزانه خود اجرا کرد و تغییرات شاخصهای سلامت بدنش را بهصورت مستمر اندازهگیری کرد.
برنامه ۹ ماهه برای جوانتر شدن بدن
برنامهای که دین هو اجرا کرد شامل چند بخش اصلی بود:
- خواب منظم: او هر شب ساعت ۹:۱۵ به رختخواب میرفت و ساعت ۶ صبح از خواب بیدار میشد.
- روزهداری متناوب: روزانه حدود ۲۰ ساعت ناشتا بود و تنها در بازه زمانی ۱۱ صبح تا ۳ بعدازظهر غذا مصرف میکرد.
- رژیم غذایی مدیترانهای: وعدههای غذایی او شامل سبزیجات برگدار، روغن زیتون، دانهها و پروتئینهای کمچرب بود.
- مصرف ترکیبات غذایی مکمل: او روزانه نوشیدنی حاوی زغالاخته، کلم قرمز، بروکلی و زنجبیل مصرف میکرد و دسری تهیهشده از دانه چیا، کاکائو و شیرینکننده طبیعی مانکفروت را به برنامه خود اضافه کرده بود.
- ورزش روزانه: برنامه ورزشی او شامل ۹۰ دقیقه تمرین در روز، ترکیبی از تمرینات قدرتی و تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) بود.
کاهش سن زیستی از ۴۷ به ۳۱ سال
دین هو در طول این دوره، شاخصهای مختلف سلامت بدن خود را بررسی کرد تا تغییرات عملکردی بدن را در بازههای زمانی کوتاهتر مشاهده کند.
وی درباره هدف این بررسیها گفت: «هدف ما این بود که بفهمیم بین دو معاینهی سالانه، چه اتفاقی برای بدن میافتد. ما به جای اعداد ثابت، به دنبال تغییرات لحظهای و عملکرد واقعی بدن بودیم. افراد با هم فرق دارند، اما هر فردی نیز در طول زمان تغییر میکند.»
بر اساس نتایج اعلامشده، پس از پایان ۹ ماه، سن زیستی دین هو که در آن زمان ۴۷ سال داشت، با استفاده از یک ابزار مبتنی بر هوش مصنوعی و تحلیل مجموعهای از نشانگرهای زیستی، به حدود ۳۱.۸ سال کاهش یافت.
بهبود شاخصهای سلامت قلب و سوختوساز
علاوه بر کاهش سن زیستی، برخی شاخصهای سلامت عمومی او نیز بهبود پیدا کرد. از جمله:
- ضربان قلب در حالت استراحت از ۶۵ ضربه در دقیقه به ۴۶ ضربه کاهش یافت که میتواند نشاندهنده افزایش آمادگی جسمانی باشد.
- زمان مورد نیاز بدن برای تغییر منبع انرژی از مصرف قند به چربی، از بیش از ۲۴ ساعت به حدود ۱۶.۵ ساعت رسید.
- مدت خواب شبانه او از حدود ۵ ساعت به نزدیک ۸ ساعت افزایش پیدا کرد و کیفیت خواب نیز بهتر شد.
محدودیتهای این تجربه شخصی
با وجود نتایج قابل توجه، دین هو تأکید کرده است که این برنامه به دلیل سختی اجرای طولانیمدت، بهویژه در موقعیتهای اجتماعی، برای همه افراد آسان نیست.
او درباره تجربه شخصی خود گفت: «چندین بار پیش آمد که در مهمانیها یا دورهمیهای شبانه شرکت کردم، اما حتی یک لقمه هم نخوردم و طبیعی بود که همه با من شوخی میکردند. من هم میدانم که این روش برای همهی موقعیتهای اجتماعی در آینده ممکن نیست و نمیتوانم همیشه این کار را تکرار کنم.»
این استاد دانشگاه همچنین هشدار داده است که نتایج این بررسی باید با احتیاط تفسیر شود، زیرا تنها یک نفر در آن شرکت داشته و مقایسهای با گروه کنترل انجام نشده است.
سبک زندگی سالم؛ عاملی مهم در پیری سالم
با وجود محدودیتهای پژوهش، دین هو معتقد است یافتههای این تجربه میتواند به درک بهتر نقش سبک زندگی در روند پیری سالم کمک کند. خواب کافی، فعالیت بدنی منظم، تغذیه متعادل و مدیریت زمان غذا خوردن از جمله عواملی هستند که در پژوهشهای مختلف نیز با سلامت بهتر بدن ارتباط داشتهاند.
برای دنبال کردن تازهترین اخبار سلامت، پزشکی و فناوری به خبرواژه مراجعه کنید.
