آخرین نقش‌آفرینی‌های اکبر عبدی در تلویزیون؛ دو سریال پخش‌نشده پس از درگذشت این هنرمند روی آنتن می‌رود

به گزارش خبرواژه، در روزهای آینده دو سریال پخش‌نشده با بازی اکبر عبدی از تلویزیون روی آنتن خواهد رفت؛ آثاری که پس از درگذشت این بازیگر پیشکسوت، آخرین حضور تلویزیونی او را برای مخاطبان به یادگار می‌گذارند.

اکبر عبدی که فعالیت هنری خود را از تلویزیون آغاز کرده بود، طی نزدیک به پنج دهه حضور در سینما و تلویزیون، نقش‌های ماندگاری را در آثار مختلف ایفا کرد. آخرین حضور او در تلویزیون به سال ۱۴۰۰ و بازی در سریال «روزهای آبی» بازمی‌گردد.

«ماه عسل»؛ نخستین سریال پخش‌نشده اکبر عبدی

سریال «ماه عسل» به کارگردانی منوچهر هادی، یکی از آثاری است که با وجود پایان بخش عمده مراحل تولید، تاکنون فرصت پخش پیدا نکرده است. این مجموعه با رویکردی طنز، به موضوع ازدواج دانشجویی و چالش‌های آغاز زندگی مشترک می‌پردازد.

اکبر عبدی در این سریال نقش پدر شخصیت اصلی داستان، «حسام»، را بر عهده دارد و از بازیگران اصلی مجموعه محسوب می‌شود.

منوچهر هادی درباره این سریال گفته است: «سریال ۳۰ قسمت دارد و بخش‌هایی از آن همچنان در حال تصویربرداری است و بعد از ماه صفر پخش خواهد شد.»

قدرت‌الله ایزدی، یوسف تیموری، یوسف صیادی و امیر کاظمی نیز از دیگر بازیگران این مجموعه هستند و تهیه‌کنندگی آن را مرتضی رزاق‌کریمی بر عهده دارد.

«سبزواران»؛ طنز ورزشی با لهجه سبزواری

دومین مجموعه‌ای که با حضور اکبر عبدی پس از ماه صفر پخش خواهد شد، سریال «سبزواران» است؛ یک مجموعه طنز ورزشی ۲۶ قسمتی به کارگردانی مشترک هدایت هاشمی و علی عامل هاشمی.

داستان این سریال درباره تلاش تیم پیشکسوتان هندبال سبزوار برای تکرار یک مسابقه تاریخی با تیم ملی پاکستان در سال ۱۳۶۶ است. تصویربرداری این مجموعه در تهران، مشهد، سبزوار و نیشابور انجام شده و اکبر عبدی در آن با لهجه سبزواری ایفای نقش کرده است.

تهیه‌کنندگی این مجموعه نیز مانند «ماه عسل» بر عهده مرتضی رزاق‌کریمی بوده است.

پیام تهیه‌کننده در سوگ اکبر عبدی

مرتضی رزاق‌کریمی، تهیه‌کننده هر دو سریال، در یادداشتی درباره این هنرمند نوشت:

«درگذشت هنرمندی مردمی و توانمند، ضایعه‌ای اندوه‌بار برای فرهنگ و هنر این سرزمین است. هنر بازیگری در وجود او امری آموختنی و صرفاً حرفه‌ای نبود، بلکه استعدادی ذاتی بود که در طول چند دهه با تجربه، شناخت و پیوند عمیق با مردم به کمال رسید. او از جمله بازیگرانی بود که می‌توانست فاصله میان صحنه و زندگی را از میان بردارد و با صداقت، سادگی و توانایی کم‌نظیر خود، مستقیماً با احساس مخاطبان ارتباط برقرار کند.

محبوبیت او تنها حاصل نقش‌های ماندگارش نبود؛ مردم در چهره، بیان و بازی او بخشی از زندگی، شادی‌ها، رنج‌ها و خاطرات خود را می‌دیدند. به همین دلیل، حضورش در حافظه جمعی جامعه فراتر از یک بازیگر باقی خواهد ماند. او در کنار توانایی و جایگاه برجسته‌اش در عرصه بازیگری، صاحب مرام و معرفتی انسانی بود. جوانمردی خیرخواه که احترام به دیگران، دستگیری از نیازمندان و همراهی با مردم، بخشی جدایی‌ناپذیر از منش شخصی او به شمار می‌رفت. بی‌تردید، فقدان او تنها از دست دادن یک بازیگر توانا نیست، بلکه فقدان انسانی شریف و بزرگ‌منش است که هنر و انسانیت را در کنار یکدیگر معنا می‌کرد.»

اگر از علاقه‌مندان آثار اکبر عبدی هستید، تازه‌ترین اخبار سینما و تلویزیون را در خبرواژه دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 6 =