به گزارش خبرواژه به نقل از خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، لیلی گلستان، مترجم و گالریدار شناختهشده، با مرور خاطرات کتابفروشی «کتاب ایران» از علاقه همیشگی خود به راهاندازی دوباره این کتابفروشی سخن گفت و تأکید کرد که افزایش چشمگیر هزینههای اجاره، تحقق این آرزو را دشوار کرده است.
گلستان با اشاره به علاقه عمیق خود به کتاب و کتابفروشی گفت: «امروز هم اگر امکانش فراهم باشد، دوست دارم در ساختمانی که زندگی میکنم مغازهای اجاره کنم و دوباره کتابفروشی راه بیندازم، اما واقعیت این است که دیگر چنین امکانی وجود ندارد. اجاره مغازهها آنقدر زیاد شده است که از عهده آن برنمیآیم. کتابفروشی درآمدی ندارد که بتوانم اجاره سنگین، در ماه ۲۰۰ میلیون تومان، را پرداخت کنم.»
«کتاب ایران»؛ کتابفروشیای که از یک گاراژ آغاز شد
لیلی گلستان در این گفتوگو روایت کرد که کتابفروشی «کتاب ایران» در سال ۱۳۶۰ و در فضای یک گاراژ بلااستفاده در خانهاش در محله دروس تهران شکل گرفت. او پس از دریافت مجوز تجاری، با کمک ناشران و کتابفروشان، قفسههای کتاب را تکمیل کرد و این کتابفروشی را با تمرکز بر موضوعات مختلف از ادبیات و تاریخ گرفته تا علوم و کتابهای کودک و نوجوان راهاندازی کرد.
به گفته گلستان، این کتابفروشی خیلی زود به یکی از پاتوقهای علاقهمندان کتاب تبدیل شد و حتی در سالهای جنگ، مخاطبان بسیاری از نقاط مختلف تهران برای خرید کتاب به آن مراجعه میکردند.
کتابفروشی در روزهای جنگ؛ پناهگاهی برای آرامش
گلستان درباره آغاز فعالیت کتابفروشی در دوران جنگ گفت: «همه میگفتند الان وقت کتابفروشی باز کردن نیست. وسط جنگ و بمباران، چه کسی کتاب میخرد؟ اما من نگاه و احساس دیگری داشتم. فکر میکردم مردم بیش از هر زمان دیگری به جایی احتیاج دارند که بتوانند برای ساعتی از فضای جنگ و خشونت فاصله بگیرند؛ مثلاً کتابفروشی، جایی که میان قفسههای کتاب، آرامش پیدا کنند. همین اتفاق هم افتاد.»
او یکی از عوامل موفقیت «کتاب ایران» را ارتباط نزدیک با مخاطبان دانست و توضیح داد که تنها فروشنده کتاب نبود، بلکه با شناخت سلیقه مشتریان، آنها را برای انتخاب کتاب مناسب راهنمایی میکرد؛ رویکردی که موجب اعتماد بیشتر مراجعهکنندگان شده بود.
دیدار با چهرههای ادبی و خاطرات ماندگار
کتابفروشی «کتاب ایران» طی سالهای فعالیت خود میزبان بسیاری از نویسندگان و شاعران سرشناس از جمله احمد محمود، احمد شاملو، محمود دولتآبادی، علیاکبر سعیدی سیرجانی، منوچهر نیستانی و سیروس طاهباز بود.
گلستان با اشاره به خاطرات آن دوران، از دیدارهای صمیمانه با این چهرهها و همچنین حضور مشتریانی با پیشینههای متفاوت یاد کرد؛ اتفاقاتی که به گفته او، فضای کتابفروشی را به محلی برای گفتوگو، تبادل اندیشه و ترویج فرهنگ کتابخوانی تبدیل کرده بود.
گرانی کتاب و کاهش درآمد کتابفروشیها
این مترجم پیشکسوت با اشاره به تغییر شرایط بازار نشر گفت: «متاسفانه کتابفروشی درآمد گذشته را ندارد. کاغذ گران شده و قیمت کتاب افزایش یافته است و بسیاری از کتابفروشها ناچار شدهاند یا تعداد کتابها را کمتر کنند یا حتی کتابفروشی را به کافه تبدیل کنند؛ چون درآمد کافه، بسیار بیشتر از فروش کتاب است.»
به گفته گلستان، علاوه بر مشکلات اقتصادی، محدودیتهای حوزه نشر و کاهش استقبال از برخی کتابها نیز باعث شد درآمد کتابفروشی به مرور کاهش یابد.
تعطیلی «کتاب ایران»؛ تصمیمی از سر اعتراض
گلستان درباره پایان فعالیت کتابفروشی خود گفت که در سال ۱۳۶۶ و پس از شش سال فعالیت، تصمیم گرفت «کتاب ایران» را تعطیل کند.
وی در اینباره گفت: «میان دو انتخاب سخت قرار گرفتم ادامه دادن یا بستن کتابفروشی. در نهایت در سال ۱۳۶۶، بعد از ۶ سال، تصمیم گرفتم کتابفروشی را از سر اعتراض ببندم. اعتراض به وضعیتی که کتاب را تکهتکه بهدست خواننده میرساند.»
او تأکید کرد که اگرچه کتابفروشی تعطیل شد، اما علاقهاش به کتاب هیچگاه پایان نیافت و همچنان کتاب بخش جداییناپذیر زندگی اوست.
برای دنبال کردن تازهترین اخبار حوزه کتاب، نشر و فرهنگ، خبرواژه را دنبال کنید.
