به گزارش خبرواژه، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست در نامهای به استاندار مازندران بر ضرورت حفاظت از پوشش جنگلی حاشیه رودخانهها و جلوگیری از قطع درختان سرپا در محدوده جنگلهای هیرکانی تأکید کرد.
شینا انصاری، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان حفاظت محیطزیست، با اشاره به ارزش طبیعی و زیستی جنگلهای هیرکانی، این جنگلها را بخشی از میراث طبیعی جهانی دانست و بر اهمیت پوشش گیاهی حاشیه رودخانهها در حفظ تعادل اکولوژیک، پایداری منابع آب و خاک و حفاظت از تنوع زیستی تأکید کرد.
نقش پوشش جنگلی در کاهش خسارات سیلاب
به گفته رئیس سازمان حفاظت محیطزیست، درختان و پوشش گیاهی حاشیه رودخانهها با تثبیت بستر و کنارههای رود، کاهش سرعت روانآبهای سطحی، افزایش نفوذ آب در خاک و جلوگیری از فرسایش، نقش مهمی در کاهش خسارات ناشی از سیلاب دارند.
این پوشش گیاهی همچنین زیستگاه و مسیر جابهجایی گونههای جانوری به شمار میرود و در حفظ پیوستگی زیستگاهها، تأمین منابع غذایی حیاتوحش و بهبود کیفیت آب نقش مؤثری ایفا میکند. تخریب این مناطق میتواند به کاهش تنوع زیستی، گسست زیستگاهها و افزایش آسیبپذیری اکوسیستمهای طبیعی منجر شود.
درخواست از دستگاههای اجرایی برای جلوگیری از قطع درختان
انصاری با استناد به ماده ۳۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت، از استاندار مازندران خواست دستگاههای اجرایی استان، از جمله شرکت آب منطقهای، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری، اداره کل حفاظت محیطزیست، فرمانداریها و شهرداریها، در برنامهریزی و اجرای طرحهای مرتبط با رودخانهها ملاحظات حفاظت از تنوع زیستی و پوشش جنگلی را رعایت کنند.
بر اساس این درخواست، دستگاههای مسئول باید از هرگونه قطع درختان سرپا در حاشیه رودخانهها جلوگیری کنند تا از تخریب پوشش طبیعی و پیامدهای زیستمحیطی آن پیشگیری شود.
مدیریت درختان شکسته و افتاده با تصمیمگیری کارشناسی
در نامه رئیس سازمان حفاظت محیطزیست، به مدیریت اصولی درختان شکسته و افتاده در مناطق چهارگانه تحت مدیریت این سازمان نیز اشاره شده است. بر این اساس، تنها در شرایط خاصی که تجمع این درختان احتمال انسداد رودخانهها و مجاری آبی را ایجاد کند، امکان تصمیمگیری درباره آنها وجود دارد.
این تصمیمگیری باید در کمیتهای متشکل از نمایندگان استانداری، منابع طبیعی و آبخیزداری، دادستانی، اداره کل حفاظت محیطزیست، دانشگاهها و سازمانهای مردمنهاد و بر پایه ملاحظات علمی و حفاظتی انجام شود.
اهمیت جنگلهای هیرکانی در حفاظت از محیطزیست
جنگلهای هیرکانی با قدمتی حدود ۲۵ تا ۵۰ میلیون سال، از ارزشمندترین ذخایر طبیعی ایران و از زیستگاههای مهم گونههای گیاهی و جانوری به شمار میروند. گونههایی مانند راش، بلوط، ممرز، افرا، توسکا و شمشاد در این جنگلها رشد میکنند و جانورانی همچون پلنگ ایرانی، خرس قهوهای، مرال و شوکا نیز در این زیستبوم زندگی میکنند.
حفاظت از درختان کهنسال این جنگلها اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا کاشت نهالهای جدید نمیتواند در کوتاهمدت جایگزین کارکردهای اکولوژیک درختان بالغ شود. شکلگیری یک درخت بالغ و ایفای کامل نقش آن در اکوسیستم به دههها زمان نیاز دارد.
از بین رفتن پوشش جنگلی حاشیه رودخانهها علاوه بر تخریب زیستگاهها، میتواند فرسایش کنارهها، رسوبگذاری در بستر رودخانه و شدت روانآبها را افزایش دهد. از این رو، حفاظت از درختان هیرکانی در حریم رودخانهها اقدامی ضروری برای صیانت از منابع طبیعی و سرمایه زیستی کشور محسوب میشود.
برای پیگیری تازهترین اخبار محیطزیست، منابع طبیعی و تحولات استان مازندران به خبرواژه مراجعه کنید.
“`