سوگ در کودکان و نوجوانان؛ این نشانه‌ها زنگ خطر مراجعه به روان‌شناس هستند

به گزارش خبرواژه؛ از دست دادن یکی از عزیزان تجربه‌ای دشوار برای همه اعضای خانواده است، اما کودکان و نوجوانان متناسب با سن و مرحله رشد خود، واکنش‌های متفاوتی به سوگ نشان می‌دهند. شناخت این واکنش‌ها و توجه به نشانه‌های هشدار می‌تواند به والدین کمک کند تا حمایت مناسب‌تری از فرزندان خود داشته باشند.

کودکان در سنین مختلف چگونه سوگ را تجربه می‌کنند؟

شناخت واکنش‌های روانی کودکان در مواجهه با سوگ می‌تواند به والدین و اطرافیان در همراهی آنها برای عبور از این دوران دشوار کمک کند. واکنش کودکان به فقدان، با توجه به سن و میزان درک آنها از مفهوم مرگ متفاوت است.

کودکان زیر ۳ سال

کودکان زیر سه سال ممکن است سوگ خود را با وابستگی بیشتر به والدین، تغییر در الگوی خواب و تغذیه و بازگشت به برخی رفتارهای دوران نوزادی نشان دهند.

کودکان ۴ تا ۶ سال

در این گروه سنی، پرسیدن سوالات تکراری درباره فرد از دست‌رفته، بازآفرینی حادثه در بازی، ترس و کابوس از واکنش‌های احتمالی به سوگ هستند.

کودکان ۷ تا ۱۰ سال

کودکان در این سن ممکن است با کاهش تمرکز، دل‌درد یا سردرد بدون علت پزشکی و نگرانی بیش از حد درباره سلامت و امنیت اعضای خانواده مواجه شوند.

نوجوانان ۱۱ تا ۱۴ سال

نوجوانان ممکن است احساسات خود را پنهان کنند یا سوگ را با پرخاشگری و تحریک‌پذیری نشان دهند. کاهش انگیزه، گوشه‌گیری و نگرانی درباره آینده نیز از واکنش‌های احتمالی این دوره است.

چه زمانی کودک را نزد روان‌شناس ببریم؟

اگرچه بروز برخی واکنش‌های عاطفی و رفتاری پس از فقدان طبیعی است، اما در صورت شدت یا تداوم علائم، دریافت کمک تخصصی اهمیت پیدا می‌کند. والدین در صورت مشاهده نشانه‌های زیر بهتر است برای ارزیابی وضعیت کودک یا نوجوان با روان‌شناس یا متخصص سلامت روان مشورت کنند:

  • تداوم علائم برای چند ماه
  • اختلال قابل‌توجه در خواب، درس یا روابط اجتماعی
  • اضطراب شدید یا کابوس‌های مکرر
  • صحبت درباره مرگ یا آسیب زدن به خود
  • بی‌حسی عاطفی و ناتوانی در ابراز احساسات

چگونه به کودک در دوران سوگ کمک کنیم؟

والدین می‌توانند با کودک درباره فقدان به شکلی صادقانه و متناسب با سن او صحبت کنند. گوش دادن به احساسات کودک بدون قضاوت و سرزنش، به او کمک می‌کند احساس امنیت بیشتری داشته باشد و بتواند هیجانات خود را بیان کند.

حفظ روال منظم زندگی مانند زمان خواب، وعده‌های غذایی، بازی و فعالیت‌های روزمره نیز می‌تواند به ایجاد احساس ثبات در کودک کمک کند. همچنین بهتر است میزان مواجهه کودک با اخبار، تصاویر و محتوای ناراحت‌کننده مرتبط با حادثه محدود شود.

در نهایت، والدین باید به یاد داشته باشند که سوگ در کودکان الزاماً با گریه و ناراحتی آشکار همراه نیست و ممکن است در قالب تغییر رفتار، بازی، پرخاشگری یا مشکلات جسمی بروز کند. توجه به این نشانه‌ها و فراهم کردن محیطی امن برای گفت‌وگو، بخش مهمی از حمایت از کودک در مسیر سوگ است.

برای پیگیری اخبار به خبرواژه مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 − چهار =