به گزارش خبرواژه؛ جیل لپور، مورخ و استاد دانشگاه هاروارد، درباره پیامدهای گسترده گسترش هوش مصنوعی هشدار داده و معتقد است واگذاری تدریجی تصمیمهای اجتماعی و سیاسی به سامانههای هوشمند و شرکتهای فناوری میتواند ساختار دموکراسی و زندگی عمومی را تحت تأثیر قرار دهد.
لپور در تحلیلهای خود از شکلگیری مفهومی با عنوان «دولت مصنوعی» سخن گفته است؛ وضعیتی که در آن بخشی از وظایف و اختیاراتی که پیشتر در اختیار نهادهای عمومی و دولتهای منتخب قرار داشت، به شرکتهای فناوری، پلتفرمهای دیجیتال و سامانههای خودکار منتقل میشود.
هشدار درباره انتقال قدرت به شرکتهای فناوری
این استاد دانشگاه هاروارد در گفتوگو با پادکست «هارد فورک» نیویورک تایمز اظهار کرده است که در چنین شرایطی، تصمیمهای مهم به جای آنکه صرفاً بر پایه خواست و رضایت شهروندان اتخاذ شوند، ممکن است تحت تأثیر ماشینها و شرکتهایی قرار بگیرند که مالک یا کنترلکننده این فناوریها هستند.
لپور تأکید میکند که جهان هنوز بهطور کامل وارد چنین مرحلهای نشده است، اما بسیاری از زیرساختهای لازم برای شکلگیری آن در حال ایجاد شدن هستند. به گفته او، برخی مدیران و سرمایهگذاران حوزه فناوری نیز دیدگاهی را دنبال میکنند که در آن قدرت شرکتهای فناوری میتواند از نقش نهادهای عمومی و حتی خواسته رأیدهندگان فراتر رود.
«دولت مصنوعی» چیست؟
لپور در کتاب آینده خود با عنوان «ظهور و سقوط دولت مصنوعی» این موضوع را بررسی میکند که چرا بسیاری از تعاملات روزمره انسانها، از دریافت خدمات گرفته تا دسترسی به اطلاعات، به شکل فزایندهای به سامانههای خودکار وابسته شده است.
وی معتقد است وقتی تصمیمهای روزمره و حتی برخی تصمیمهای سیاسی به سامانههای هوش مصنوعی سپرده میشود، باید مشخص شود چه کسانی قواعد، محدودیتها و عملکرد این سیستمها را تعیین میکنند.
تأثیر الگوریتمها بر جامعه و ارتباطات عمومی
امروزه بخش قابل توجهی از اخبار، اطلاعات سیاسی و تبلیغات انتخاباتی از طریق پلتفرمهای خصوصی در اختیار مردم قرار میگیرد. الگوریتمهای این پلتفرمها نیز تعیین میکنند کاربران چه محتوایی را بیشتر مشاهده کنند و چه اطلاعاتی کمتر در معرض دید آنها قرار گیرد.
به باور لپور، این نوع واسطهگری دیجیتال میتواند ارتباط مستقیم شهروندان با نهادهای عمومی، رسانهها و حتی یکدیگر را تضعیف کند و به تدریج باعث تغییر در نحوه شکلگیری افکار عمومی شود.
نگرانی از آینده تصمیمگیریهای انسانی
بر اساس دیدگاه این استاد هاروارد، مسئله اصلی تنها استفاده از هوش مصنوعی نیست، بلکه نحوه توزیع قدرت در جامعه و میزان وابستگی انسانها به سامانههایی است که توسط شرکتهای خصوصی توسعه و مدیریت میشوند.
او هشدار میدهد که برای جلوگیری از پیامدهای منفی این روند، باید درباره نقش فناوری در تصمیمگیریهای عمومی، شفافیت الگوریتمها و مسئولیتپذیری شرکتهای فناوری گفتوگوی جدی شکل بگیرد.
برای دنبال کردن تازهترین اخبار فناوری، هوش مصنوعی و تحولات دنیای دیجیتال، به خبرواژه مراجعه کنید.
